Vanavond, in het programma De Kist, vertelt Bridget Maasland uitgebreid over haar zwarte kant. “Ik weet dat donker heel donker kan zijn. Zwaarmoedig, donker, heel donker werd het dan. Niet meer willen. Wat niet meer? Ja, leven… Zo concreet, ja.”
Denk jij aan zelfdoding? Neem 24/7 gratis en anoniem contact op met 113 Zelfmoordpreventie via 0800-0113 of chat op 113.nl.
In De kist praat presentator Kefah Allush met bekende Nederlanders over de dood, de zin van het leven en de mogelijkheid van een leven na de dood. In deze aflevering van zondagavond is Bridget Maasland (48) te gast.
Het gesprek krijgt een verrassende wending als Kefah vraagt naar het moment dat Bridget voor het eerst wordt geconfronteerd met de dood. Dat blijkt al op jonge leeftijd, als haar toenmalige schoonmoeder in een kunstmatige coma belandt. Bridget moet dan samen met haar vriend besluiten om de apparatuur uit te schakelen die haar schoonmoeder in leven houdt.
“Het was heel intens,” vertelt een geëmotioneerde Bridget. “Zij was eigenlijk een tweede moeder voor mij. Het is al lang geleden – ik was 18 en ben nu 48 – maar er komen heel veel emoties los nu we erover praten. Meer zelfs dan toen. Misschien is het omdat zij stierf toen ze nog maar 48 was, en ik nu zelf 48 ben? Of omdat ik een kind heb? Of heeft het te maken met de overgang dat ik zo emotioneel ben?”
Waar het publiek Bridget kent als een gevierd presentatrice, weten weinig mensen dat er zich ook donkerte in Bridget schuilhoudt. “Ik heb een hele zwarte kant. Ik voel me soms zo zwaarmoedig. Ik wil dan heel concreet niet meer verder leven. Pas toen ik een kind kreeg had ik eindelijk iets om voor te leven. Een hummeltje om voor te zorgen. Blijkbaar vind ik mezelf gewoon niet genoeg om voor te leven.“
Doodsbedreigingen
“Als ik bij mijn zoon ben dan heb ik het heel erg leuk, maar ik vind het wel zwaar en doodvermoeiend dat er door de buitenwereld de hele dag wordt geoordeeld, dat dingen worden ingevuld, dat er aannames zijn. Daar moet ik constant tegenop boksen. Ik kreeg zelfs doodsbedreigingen omdat ik verliefd werd op een volkszanger. Ik vind het soms wel heel erg veel.”
Hulp aan anderen vraagt ze nooit. Nu Bridget in de overgang is, komt ze in een nieuwe fase waarin ze zoekt naar meer zingeving in haar werk, maar ook in haar persoonlijk leven.