De vuistdikke biografie over Johan Cruijff van de hand van Auke Kok leidde eind 2019 tot grote commotie én een kort geding. het ging allemaal om een zin op pagina 619 waarin stond dat de oud-voetballer zichzelf een miljoen euro liet uitkeren door zijn goededoelenstichting. “Evident onrechtmatig’’, oordeelde de rechter destijds. Op de vijfde sterfdag van Johan Cruijff verschijnt nu een heruitgave waarin Auke Koks schrijft: “Het komt erop neer dat Cruijff vanaf 1998 enige tijd wel ongeveer een miljoen kreeg uit een deal met de Sponsor Loterij en Terre des Hommes, maar dat die niet door zijn Foundation zelf werd uitgekeerd. Feitelijk zorgde hij er via een geheime afspraak voor dat een percentage van het loterijengeld voor hemzelf was.”
De beruchte passage die in november 2019 gerectificeerd moest worden, is dus aangepast en uitgebreid herschreven. En dat heeft auteur Auke Kok, zo zegt hij in het AD, gedaan omdat ‘ik dit per se wilde rechtzetten’. Kok in de krant: Omdat ik wil dat Cruijffs leven eer aan wordt gedaan door de waarheid juist te beschrijven, maar óók omdat het mijn eer te na was om deze fout op zijn beloop te laten. Uiteraard schrapten wij dat zinnetje vanaf de tweede druk, maar ik wilde het vooral grondig onderzocht hebben. Hoe zat het nou werkelijk met dat miljoen? Ik ben slordig geweest, maar ik had het niet uit mijn duim gezogen.”
“Het komt erop neer dat Cruijff vanaf 1998 enige tijd wel ongeveer een miljoen kreeg uit een deal met de Sponsor Loterij en Terre des Hommes, maar dat die niet door zijn Foundation zelf werd uitgekeerd. Feitelijk zorgde hij er via een geheime afspraak voor dat een percentage van het loterijengeld voor hemzelf was. Hij zat dus nooit met zijn hand in de kas, maar beloonde zichzelf toch. Een creatieve constructie, bedacht door Terre des Hommes met zijn zaakwaarnemer en schoonvader Cor Coster.”
Dan: Deze constructie was ook typisch voor hoe Cruijff en Coster vaker dachten: ze durfden buiten de lijntjes te kleuren. Waarbij Johan enerzijds enorm hulpvaardig was, maar zonder zichzelf te vergeten.” De auteur kreeg nadat de Cruyff Foundation naar de rechter stapte om de gewraakte zin in de dagen ná verloren het kort geding belletjes van advocaten, die nog wel een opening zagen om alsnog gelijk te krijgen. “Ook omdat ik er natuurlijk niet zo heel ver naast zat. Maar ik had daar helemaal geen zin in. Ik had een fout gemaakt, ik heb het te kort door de bocht geformuleerd. Dan moet je ook op de blaren zitten.”