Mario Danneels denkt in zijn column in de Vlaamse Story met weemoed terug aan koningin Beatrix. “Ze had geen kroon nodig om een koninklijk aura te hebben. Ze mag dan afstandelijker geweest zijn dan haar opvolger, onder Beatrix stonden de populariteit van en het respect voor het vorstenhuis buiten kijf. Ze had geen pr-stunts en podcasts nodig om geliefd te zijn of dicht bij het volk te staan, ze dwong het als vanzelfsprekend af. Op en neer springen voor een dj op Koninginnedag, zoals Willem-Alexander en Máxima vorig jaar, dat had ze zeker nooit gedaan. En ze had het ook allemaal niet nodig.”
Danneels mist het allemaal wat bij Willem-Alexancler en Máxima. “Het gaat er nu misschien wat té losjes, té jolig aan toe. Een pilsje hier, een kwinkslag daar, prinses Alexia die de neiging heeft om te poseren als een Kardashian… Hoe groot de hoeden en tiara’s van koningin Máxima ook mögen zijn, het vorstenhuis mist de grandeur die het onder Tante Trix had en heeft bijwijlen iets weg van een pensenkermis.
Dan: “Tegelijk vraag ik me af wat Beatrix zelf er allemaal van vindt. Ik herinner me het plein dat in Amsterdam met de troonswisseling voorbehouden was voor republikeinse demonstranten. Je kon ze op één hand teilen. Amper tien jaar later is de steun voor de republiek met zo’n derde toegenomen. Prinses Amalia lijkt gelukkig uit hetzelfde bout als haar grootmoeder gesneden, maar het duurt nog een eeuwigheid eer zij de winkel overneemt. We waardeerden het misschien niet ten voile toen ze nog op de troon zat, maar Nederland heeft aan Beatrix een grote koningin gehad.”