Monique Westenberg wil ‘samenwonen’ met schoonzus Roxeanne. De grote droom van Monique Westenberg, een boerderij komt namelijk naadloos overeen met die van Roxeanne Hazes. De schoonzussen zien een toekomst samen wel zitten.
Roxeanne had gisteren, zaterdag, een ‘vragendagje’ op Instagram. Als een volger Roxeanne vraagt: “Wat zijn jouw doelstellingen tussen nu en 5 jaar?” blijkt de dochter van André Hazes een opvallende toekomstdroom te hebben: “Ik hoop dat we binnen nu en 5 jaar (10 mag ook) onze eigen boerderij kunnen kopen. Het liefst hier in de buurt.”
Roxeanne weet ook wat voor soort boerderij ze dan wil. “Geen nieuwbouw, maar karakteristiek, oud en het liefst van een oude boer, die niet doorheeft dat hij er veel meer voor had kunnen vragen.” Ze vertelt dat ze ook al precies weet welke dieren ze op haar eigen ‘ranch’ wil. “Friese paarden, alpaca’s, geiten, kippen.”
En dan blijkt dat Roxeanne en schoonzus Monique, de vriendin van broertje André, een gezamenlijke droom hebben. “Zullen we hier dan een dubbele boerderij van maken? Dit is ook ZO mijn toekomstdroom”, schrijft Monique in een reactie op Roxeanne’s verhaal. Monique heeft maar een voorwaarde: “Maar dan ook een ezel!”
Dat Monique Westenberg en Roxeanne Hazes elkaar ooit niet konden luchten of zien, is nu nauwelijks voor te stellen. De twee herstelden afgelopen augustus het contact en dat pakt beter uit dan gehoopt. Monique noemt Roxeanne tegenwoordig zelfs haar zus. ‘Met m’n zussen’, schreef Westenberg zelfs bij een Instagramkiekje met Roxeanne en Jerney, de vrouw van haar broer Matieu.
Het was overigens Monique die een einde maakte aan de jarenlange ruzie tussen Roxeanne en haar man André Hazes waarin zij werd meegesleept. “Ik dacht: als ik haar weer een keer ga zien, stap ik op haar af. En ik laat gewoon het lot bepalen waar dat is.” Uiteindelijk lopen de twee elkaar bij de concerten van Holland Zingt Hazes tegen het lijf. Althans, Monique stapt op Roxeanne af.
“Ik zag Roxeanne op de gang en ze ging de visagiekamer in. Dus ik dacht: ik ga ook de visagiekamer in. Ik liep naar binnen en ging alle andere dames die ik ook kende een knuffel geven en gedag zeggen. En toen zat zij daar en toen zei ik ‘hoi’ en toen stond zij op en gaf mij een knuffel. Het feit dat ik haar groette was voor haar al voldoende, dus toen wist ze gewoon: oké, het zit er. We waren beiden heel blij.”