Frans Bauer was doodsbang om zijn vrouw Mariska te verliezen toen zij eerder dit jaar werd getroffen door een herseninfarct. “Je mag best weten dat ik enorm bang was voor wat zou komen. Ik was bang om mijn grote liefde kwijt te raken.”
Begin januari voelt Mariska voelt zich niet goed en gaat naar de dokter. De arts denkt aan een allergische reactie, maar Mariska vertrouwt die diagnose niet en gaat met haar Frans naar het ziekenhuis gegaan voor een second opini0n. Daar werd een herseninfarct geconstateerd.
“Toen dacht ik: waar moet dit heen”, vertelt Frans aan Privé in een dubbelinterview met zijn ‘Maris’ in weekblad Privé. “Je mag best weten dat ik enorm bang was voor wat zou komen. Ik was bang om mijn grote liefde kwijt te raken. (…) Zo zit je nog gezellig thuis en niet veel later ben je in het ziekenhuis op de afdeling Neurologie, wat niet een heel fijne plek is. Die onzekerheid was nog het ergste, dat ik niet wist hoe het zou aflopen.”
Ook voor hun kinderen was het vreselijk, vult Mariska Frans aan in het weekblad. “Het was voor hen geen prettig gezicht. Heel anders dan ze van hun moeder gewend zijn.” Ze laten alles uit hun handen vallen en staan 24/7 voor hun mama klaar. “Ze maken het eten, wassen de kleding, stofzuigen, halen boodschappen en ga zo nog maar even door. (…) Ik ben er trots op. Het is een nare situatie, maar zo fijn om dit te zien, dat iedereen voor mij klaarstaat.”
Inmiddels voelt Mariska zich weliswaar beter, maar helemaal de oude is ze nog niet. “Ik ben een knokker, dus ik zal er alles aan doen om weer de oude te worden. Als ik wat restverschijnselen overhoud, moet ik daarmee leren leven.” Wel is ze al blij met hoe het nu gaat. “Zoals de zaken er nu voorstaan, ben ik een gezegend mens.”