Ruud de Wild keert maandag op de radio terug nadat hij een half jaar geleden bekendmaakte aan darmkanker te lijden en twee keer geopereerd werd. Een terugkeer die er niet was geweest zonder de steun van vriendin Olcay Gulsen. “Ze heeft me er doorheen gesleurd. Met haar luchtigheid, rust en mentaliteit.”
Na twee operaties keert Ruud de Wild, met nieuwe collega’s Evi Hanssen en en Vivienne van den Assem, maandag terug op NPO Radio 2. Van zijn stoma nam hij drie weken geleden afscheid. Een terugkeer die er niet was geweest zonder de steun van vriendin Olcay Gulsen.
“Het zal theatraal klinken,” zegt Ruud de Wild vandaag in het AD, “maar zonder Olcay had ik het niet gered. Ze heeft me er doorheen gesleurd. Met haar luchtigheid, rust en mentaliteit. Van ‘hier komen we wel doorheen’. Het moment dat ik bijkwam uit die grote operatie, zal ik niet vergeten. Plotseling stond daar een andere vrouw. Je maakt zoveel dingen mee. Samen, alleen, samen, alleen. En opeens bam, komt alles bij elkaar. Een puzzel die in elkaar valt. Ik was nergens meer bang voor. Er waren geen grenzen meer, geen schroom. Ik zei haar ook: ‘Ik laat je nooit meer gaan’. ‘Dat is maar goed ook’, zei ze, ‘want anders vermoord ik je’.”
In de krant zegt hij ook: “Ze is van de harde grappen. Ik weet nog dat ik op de gang stond in het ziekenhuis. Van mijn kamer af om te leren lopen. Kwam Olcay langs. ‘Kon je me vinden’, vroeg ik. Zij: ‘Ik ging gewoon op de reuk af’. Op vakantie in Zuid-Frankrijk zaten hotelgasten aan het zwembad schaamteloos te wijzen naar mijn stoma. Ik durfde amper wijn te halen. ‘Schijt aan hebben en gaan’, zei ze.”