Youtuber Laura Ponticorvo (35) huilt vier dagen na de geboorte van dochtertje Giulia nog de hele dag. Ze vecht in het ziekenhuis ook nog altijd tegen de zwangerschapsvergiftiging die maakte dat haar baby na slechts 34 weken werd geboren. Laura: En m’n lichaam is ook nog eens aan het vechten om van die vreselijke ziekte af te komen, die helaas nog niet weg is.’
Laura beviel afgelopen dinsdag al na 34 weken van haar eerste dochtertje, Giulia. Op het moment dat haar zwangerschapsverlof zou beginnen kreeg Laura te horen dat ze zwangerschapsvergiftiging had en in het ziekenhuis op de bevalling moest wachten. Ze hoopte ze de 37 weken vol te maken, maar haar baby werd al na 34 weken geboren. ‘Helaas gaf mijn lichaam op. Het was tijd. Tijd om mijn lieve Giulia en mijzelf te redden’, liet ze weten.
Een paar dagen later kan Laura het allemaal nog nauwelijks verwerken. ‘Ik heb begrepen dat je op dag drie na je bevalling de welbekende babyblues kunt voelen, oftewel kraamtranen’, schrijft ze op Instagram. Het is een veelvoorkomend fenomeen dat wordt veroorzaakt door onder meer hormonen en slaapgebrek. ‘Ik ben de hele dag aan het huilen en er gieren zo ongelooflijk veel emoties door mijn lichaam heen. En m’n lichaam is ook nog eens aan het vechten om van die vreselijke ziekte af te komen, die helaas nog niet weg is.’
Dan: ‘Ik ben gebroken, maar tegelijkertijd heel gelukkig, maar kan het ook nog steeds allemaal niet echt geloven, wat er nu in zo’n korte periode is gebeurd. Dus ik probeer het nu weer eventjes los te laten en zal rustig aan alles moeten verwerken.’
Gisteren vierde Laura dat ze drie jaar geleden in Italie, in vila Giulia, trouwde met haar man Ryan Rijger. Laura op Instagram: ‘Nu, drie jaar later, hebben wij onze eigen Giulia al mogen vasthouden, onze prachtige sterke dochter, onze liefdesbaby’, schrijft ze. De hoop is dat het gezin op termijn naar Italië afreist. ‘We nemen onze Giulia mee naar de plek van de liefde, waar onze droom en wens is ontstaan van precies het meisje dat ze nu is! Onze kleine strijder die net als haar mama altijd zal vechten zodat we papa altijd trots kunnen maken.’