De grote liefde van Britt, Max, vraagt haar pas ten huwelijk als ze zes weken achter elkaar ‘de troep achter haar kont opruimt,’ vertelt Dekker in Beau Monde. Een voorwaarde die maakt dat trouwen er in de nabije toekomst niet in zit.
“Ik ben een soort wandelende vuilnisbelt. Mijn kleedkamer thuis is één grote ontploffing. In mijn – grote – auto is geen ruimte voor passagiers. Kleding, zakken hooi, brokken voor de paarden: mijn auto zit tot het dak vol.”
een heel verschil met vriend Max, die volgens Britt juist ‘supernetjes’ is. “We zijn zo tegengesteld dat we ons soms afvragen waarom onze relatie zo soepel loopt. Tegenpolen kunnen goed werken. Wat ik niet ben, is hij. Hij is het bolletje, ik de kroket. Samen zijn we een broodje kroket en dat is lekkerder dan alleen het broodje of alleen de kroket.”
In het interview met Beau Monde vertelt Britt ook dat ze zich ergert aan sommige BN’ers. “Sommige BN’ers hebben het idee dat ze beter zijn dan een ander, alleen maar omdat ze op tv komen of kunnen zingen.” Iets wat grote onzin is volgens Britt, want ‘die bekende mensen’ kunnen makkelijk gemist worden. “Als er geen tv-programma’s meer zijn, draait de wereld gewoon door. Maar als er geen boeren of artsen meer zijn, hebben we een probleem.”
Maar er zijn, volgens Britt, ook BN’ers die dichtbij zichzelf zijn gebleven. Haar First & Last-collega Martien Meiland bijvoorbeeld. “Hij behandelt iedereen hetzelfde: BN’ers, maar ook de visagist en degene die ons water komt brengen.”