Patty Brard heeft het allermooiste kerstcadeau gekregen. Samen met haar dochter Priscilla heeft ze de feestdagen doorgebracht. Moeder en dochter hadden jarenlang geen contact, maar daar kwam dit jaar verandering in. “We zouden het langzaamaan doen. Met babystapjes, maar zij gaat met zevenmijlslaarzen”, zo vertelde Patty toen.
In haar afgelopen zomer verschenen boek Patty beschreef de zangeres en presentatrice hoezeer zij leed onder het feit dat zij haar enige kind, geboren uit haar huwelijk met de Italiaan Carlo Nasi al elf jaar niet had gezien. Maar begin september deze week vonden moeder en dochter elkaar na al die jaren terug nadat beiden aan een gemeenschappelijke vriend, hadden laten weten dat ze daar aan toe waren.
Op een rustige zondagmiddag zagen Patty en Priscilla elkaar terug zonder dat iemand daarbij was. Over die middag zegt vertelde Priscilla in weekblad Privé: ‘We willen kleine stapjes zetten om tot elkaar te komen, maar eigenlijk begin je eerst dan met een heel grote… een tijd en een plaats afspreken om elkaar te zien. En eerst door volmondig te zeggen: Ja, dat wil ik, nu wel…’
En Patty vertelde in het weekblad: ‘Die grote stap hebben we gezet, om nu die kleine te kunnen zetten, ja. Dat zegt ze mooi en zo is het ook. Er zijn zo veel jaren verloren gegaan. Zo zonde, tijd die nooit meer terugkomt. We hebben twee uur met elkaar gepraat, veel te kort natuurlijk om ieder z’n verhaal over die elf jaar te laten doen. We hebben het er niet over gehad waar het nu misging en van wie dat nou vooral de schuld was. Soms gaan dingen zoals ze gaan, vreselijk, maar zo is het gegaan. Dat stomme geruzie en die jarenlange stilte. We hebben besloten vooruit te kijken.’
De verzoening kwam tot stand door bemiddeling van goede vriend Robert Halewijn, de partner van Privé’s hoofdredacteur Evert Santegoeds.
Patty zal nu ook de man leren kennen die in juli haar dochter ten huwelijk vroeg. Patty was, zo vertelt ze in Privé onder de indruk van Priscilla. ‘Ongelooflijk, ze zag er prachtig en fantastisch uit. Wat een geweldige vrouw is ze geworden. Ze wilde vroeger de horeca in en deed daarvoor een geweldige opleiding aan de Hogere Hotelschool in Lausanne, maar ik ben blij dat ze nu haar hart gevolgd heeft en met dieren werkt. Ik hoop dat ze haar hart heel erg blijft volgen en dat dat haar vaak onze kant op zal sturen. We hebben een hoop tijd in te halen, en dat gaan we ook doen.’