Maandenlang verzorgde Sonja Bakker haar vader Theo bij wie darmkanker met uitzaaiingen was geconstateerd, maar die zich niet in een ziekenhuis wilde laten opnemen. De dieetgoeroe deed alles om haar vader een zo’n prettig mogelijk levenseinde te bezorgen. Maar gisteren moest Sonja toch afscheid nemen van haar vader. Theo overleed op 76-jarige leeftijd, zoals hij had gewenst, in het bijzijn van zijn naasten.
Toen bij Theo vorig jaar mei darmkanker met uitzaaiingen werd geconstateerd weigerde hij zich op te laten nemen in het ziekenhuis. Eind vorig jaar bleek dat er uitzaaiingen zijn in zijn buikvlies, lever en lymfeklieren. Lange tijd wilde hij geen chemokuren, maar uiteindelijk besloot hij er toch voor te gaan.
Om Theo thuis de nodige zorg te kunnen geven verbouwde Sonja met haar familie de boerderij van haar ouders volledig. ‘Mijn vader weigert naar het ziekenhuis te gaan. Want dat betekent dat als hij daar ligt, wij niet bij hem op bezoek mogen komen. Hoe ziek hij ook is, hij zal zich niet laten opnemen. Want stel je voor dat hij daar eenzaam op sterven ligt. En dat is best reëel. Hij is echt heel ziek. De kanker zit in zijn hele lichaam en we weten dat hij niet beter wordt. Met de chemo die hij nu krijgt, ‘koopt’ hij als het ware tijd, maar blijft de kwaliteit zoals hij dat wil gehandhaafd. Maar ook dat houdt een keer op. Dan ligt hij in het ziekenhuis op sterven en kunnen we niet eens fatsoenlijk afscheid van hem nemen. Dat vindt hij een vreselijk idee. En wij als kinderen ook. Dat is echt een grote angst. We kunnen dan niet eens op bezoek. Terwijl we hem nu elke dag zien,” vertelde Sonja Bakker recent aan Story.
Om Theo een zo mooi mogelijk levenseinde te gunnen hielp de hele familie. Sonja: Mijn zus, ik geef haar echt een dikke tien, woont vlak bij hem en doet ontzettend veel. En Barry en ik gaan ook dagelijks naar hem toe. Dan lachen en praten we, halen herinneringen op. We zorgen ervoor dat hij een mooie laatste tijd heeft. En natuurlijk zullen er mensen zijn die zeggen dat je niet bij je ouders op bezoek mag. Dat je risico loopt om ze te besmetten. Maar dat is een risico wat we nemen. Het alternatief is dat we niet bij mijn vader langs kunnen, dat we hem moeten laten vereenzamen terwijl hij al doodziek is. Dat kan ik niet. We doen boodschappen voor hem, zorgen dat hij lekkere dingen kan eten. Als je het toch over kwaliteit hebt, dan is dit voor hem de kwaliteit van het leven. Met zijn drie kinderen om zich heen. Daarom hebben we de boerderij in korte tijd zo verbouwd dat mijn vader thuis volledig thuis verpleegd kan worden. Het zijn dierbare momenten die we nu als familie beleven. Ondanks de corona-crisis.’
Afgelopen vrijdag overleed Theo op 76-jarige leeftijd.